Bu Blogda Ara

15 Mayıs 2014 Perşembe

Dil ne söylese, kalem ne yazsa yine de yeterli gelmiyor, ateş düştüğü yeri yakıyor ...

Ateş düştüğü yeri yakıyor. Biz bulunduğumuz yerde ne kadar üzülürsek üzülelim yüreği yanan, anne, baba, evlat ya da kardeşin neler hissettiğini anlayamayız. O eşin haykırışları kulağımdan gitmiyor. Acının sese bürünmüş hali ta oralardan çıkıp giriyor kulaklarımdan içeri. Gözümde biriken yaşlar ölenlerden çok geride kalanlar için. Bu işe engel olabileceklere, sorumlulara sinir ise artık kalmamış. Umudum zaten bir süredir bitmiş. Herkes hakkettiğini...